NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
EKRANIZACJA OPARTA NA FAKTACH.
NIEKTÓRE SCENY, POSTACI, ZDARZENIA
I MIEJSCA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
Zjedzcie wszystko.
Do obiadu nie będzie nic więcej.
Całą noc się kręciłeś.
Problemy w pracy?
Nic nowego.
Wszystko wróciło do normy.
Czyli jest dobrze. Tak?
Tak.
Wszystko jest dobrze. I to bardzo.
Wypijcie też mleko.
Co jest, stary? Zapomniałeś, jak się pakuje?
Sprzątnij to.
Włóż to do tych pudeł.
- Co się dzieje? - Spalony.
Browar wyszedł.
Dobra. Przyniosę.
Spakuj to i połóż tam.
- Jaki wynik? - Ciągle jeden do zera.
Te dupki nie potrafią grać.
Od ostatniego sezonu Aponte obsysa w obronie.
Idę po piwo, zaraz wracam.
Zarco, miej na nich oko.
Rambo, potrzebna ci ta bazooka?
Dowcipniś.
Idź już.
Centra, dupku.
To będzie 3,99.
Kurde...
Jaki wynik?
Ciągle jeden do zera.
Do dzieła, Dodgersi.
Dziękuję.
Kurwa mać...
Odsuń się.
Dziękuję, że mnie szef przyjął.
I to u siebie w domu.
Azul mówi, że w Sinaloi wszystko idzie dobrze.
Jakoś idzie.
Pilnujemy biznesu.
To dobrze.
Chciałem...
Chciałem porozmawiać o Héctorze Palmie.
Mówił szef, że może pozwoli mu wrócić,
- może da mu szansę. - Tak.
Szkopuł w tym,
że próbował wystąpić z Federacji.
- Dał dupy. Wiem. - Nie, Chapo.
Nie dał dupy.
Zdradził nas.
Gadał tylko. Nic nie zrobił.
- Bo go powstrzymałem. - Odbiło mu.
Sprawa z Cochim nim wstrząsnęła. Nami też.
Słyszałeś coś o Palmie?
Gadałeś z nim?
Odkąd czmychnął, nie. Nic nie słyszałem.
Guero to dobry człowiek.
Dobry pracownik.
W Sinaloi go lubią. Może pomóc rozwinąć plazę.
Dać wszystkim zarobić.
Szefowie... nie mają nic przeciw temu.
Co masz na myśli?
Wszyscy to omówiliśmy.
Powrót Palmy. Są za.
Dobry z ciebie przyjaciel.
Lojalny.
W porządku, Chapo.
Dam ci znać.
Dzięki, że przyszedłeś.
Dziękuję za poświęcony czas.
Trzymaj się.
Co?
Szefowie teraz głosują?
Palma jest popularny. Szanowany.
Okazanie łaski byłoby mądrym posunięciem.
Po tym wszystkim, co przeszliśmy...
Co słyszałeś o Palmie? Gdzie on jest?
Wiemy, że rodzina ukrywa się w Acapulco.
Żona płaciła kartą za motel.
Chłopaki go obserwują, ale Palma się nie pokazał.
Gdy zacznie wpływać kasa za przerzut przez Juárez,
a Palma będzie gotowy prosić o wybaczenie,
okazanie łaski byłoby na miejscu.
SACRAMENTO KALIFORNIA
Morris, jest relacja.
Słyszałeś o tym, Breslin?
Jakaś zadyma w Los Angeles.
...niezliczone tony, które wciąż trafiają
na ulice i zatruwają mózgi Amerykanów, zwłaszcza młodzieży,
i jak trudno będzie z tym się uporać.
Relacja Davida Dowa.
Anonimowy donos zaprowadził organa ścigania do magazynu
na północnych przedmieściach Los Angeles,
gdzie dokonano największego w historii przejęcia kokainy.
Co najmniej 20 ton o wartości detalicznej mogącej sięgać...
Coś tu, kurwa, nie gra.
Gdy to zobaczyłem, dostałem gęsiej skórki
i wciąż jeszcze nie dociera do mnie ogrom tego odkrycia.
To niesamowite.
KOMENDANT POLICJI
Wiele osób dziś zapłacze, bo narkotyk nie trafi na ulice.
Do tego ranka w 1989 roku
największe przejęcie kokainy w historii USA to cztery tony
skonfiskowane w Fort Lauderdale.
DOWODY DEA
Ale rekordem świata
było 11 ton wydobytych z kolumbijskiej dżungli w Tranquilandii.
Legendarna sprawa.
Jednak nawet oba te przejęcia razem
nie równały się ilości skonfiskowanej w tym magazynie.
Sylmar je przyćmił.
I to zajebiście.
Ponad 20 ton.
O wartości co najmniej 7 miliardów dolarów.
Nikt jeszcze nie widział tyle koki w jednym miejscu.
Było tam również ponad 12 milionów w gotówce.
Pewnie na pizzę.
I to wszystko, cały lokal
zabezpieczony był kłódką za sześć dolarów.
Kurwa mać.
Takie przejęcie zapoczątkowuje kariery.
Lub je kończy.
Od miesięcy brakuje nam gotówki.
A jebani Kolumbijczycy, którzy w końcu mieli nam zapłacić,
stracili właśnie miliardy dolarów.
I co będzie teraz?
Nie jestem pewien.
„Nie jestem pewien”.
Ale zapłacą.
Muszą. Racja?
Czym? Stracili więcej koki niż ktokolwiek widział w życiu.
- Muszą nam wybulić. - Albo co?
Co im zrobimy?
Dopierdolę im.
Serio? Jak?
Wynajmę pieprzoną armię, samych kilerów.
Za co?
Pójdziesz do Kolumbijczyków i poprosisz o pożyczkę?
Poprosisz ich o jebaną broń?
Nie bądź głupi.
Zrobi się zadyma, stary.
Tak.
Halo?
Jasne, z przyjemnością.
Przyjedź do Guadalajary, zobaczymy się tu. To bezpieczniejsze.
W porządku. Zostań przy aucie.
Podać panu coś do picia?
Truskawkowe daiquiri.
Wolałem Panamę.
Ale Guadalajara może być.
No proszę, wciąż żyjesz.
Masz wyrozumiałych wspólników.
To było niefortunne.
Ale koniec końców...
bez znaczenia.
Czyżby?
Bez znaczenia?
Co ty gadasz?
Straciłeś kokę wartą siedem miliardów dolarów.
To jest bez znaczenia?
My, Kolumbijczycy, możemy zawsze wyprodukować więcej.
Do tego moje honorarium.
Dwieście dziesięć milionów.
To kupa kasy.
Jak już kiedyś mówiłem,
koka jest szybka.
A kasa wolna.
Może tym razem temu zaradzimy.
Moi wspólnicy i ja chcemy złożyć ci propozycję.
Uważamy, że ci się spodoba.
Słucham.
Możemy zaoferować ci 4000 za kilogram.
Połowa z góry.
Reszta po dostawie.
To 280 milionów dla twojej organizacji.
Tak, uprawiacie liście.
Przetwarzacie.
Może produkujecie tyle,
żeby zrekompensować stratę
i uniknąć załatwienia przez Escobara.
Ale...
wiem coś jeszcze, Pacho.
Tylko ja mogę ją przerzucić.
O ile chcesz to zrobić przez Meksyk.
Miguel Angel...
Dokonaliśmy razem wielkich rzeczy.
Siedemdziesiąt ton.
„Dokonaliśmy”?
Wybacz, ale się mylisz, Pacho.
Ty próbowałeś...
mnie orżnąć.
Prawda? Ale nie udało ci się.
A teraz zjawiasz się tu i żebrzesz o przysługę.
Bo toniesz.
Powinieneś wiedzieć...
że długo żywię urazę.
I wolę pozwolić ci utonąć.
Słyszałem o tobie różne rzeczy.
Co masz na swoim koncie,
jak prowadzisz interesy.
Zabawne, że ta sprawa w Sylmar zdarzyła się akurat teraz.
Jeśli mam przerzucać twój towar,
musisz inaczej płacić.
Słuchaj uważnie.
Zatrzymam połowę ładunku,
który będzie tędy przechodził.
Kilo za kilo.
Jak ci nie pasuje, przerzucaj przez Kanadę.
To tylko 4800 kilometrów w tamtą stronę.
Wchodzisz w sprzedaż?
To niebezpieczna ścieżka.
Zastanawiam się, czy to przemyślałeś?
Nie martw się.
Przemyślałem.
A twoi wspólnicy? Są za?
Nie mam wspólników.
Tylko pracowników.
Więc...
rozumiem, że umowa stoi.
Daj panu na wynos.
Nie zostaje.
Smacznego.
Dupek poprosił o więcej czasu.
Zgodziłem się.
Ale od teraz płaci towarem.
- Detal? - Tak.
Myślałem, że skończyliśmy z tym.
Po tym, co się stało...
Sylmar to zmienił. To nasza szansa.
To ryzykowne zagranie.
Szefowie plaz stracili grubą kasę.
Nie ucieszą się.
Taki duży ruch należałoby omówić. Ze wszystkimi.
To już postanowione, Azul.
Nie przyjmą tego dobrze.
Plaze uważają się za wspólników.
Co z tobą?
Zostałeś ich rzecznikiem?
Dla kogo pracujesz?
No właśnie.
Zwołaj zebranie plaz.
Muszę zobaczyć ich twarze, żeby ocenić, na kim mogę polegać.
Azul.
Podjąłem decyzję co do Guera Palmy.
Nie bój się, to tylko ja.
Idź do sypialni, kochanie.
Co tu robisz?
Jak nas znalazłeś?
Niełatwo się ukryć przed Félixem.
Wie, że od kilku tygodni ukrywasz się tu z dziećmi.
Czekaj, spokojnie.
Wszystko w porządku.
Félix wybaczył Héctorowi.
Ułaskawił go, żeby udobruchać szefów plaz.
Mam cię zabrać do domu.
Spójrz.
Pięknie.
Tak. Ładnie.
Może zatrzymamy się...
zaczerpniemy tchu,
zrobimy przerwę.
Jasne.
Zatrzymaj się.
W porządku.
Zostańcie w aucie.
Nie wychodźcie. Pilnuj brata.
Jak pięknie.
Tak.
Słuchaj, muszę z tobą o czymś pogadać.
Mieliśmy ekscytującą przygodę.
Zależy mi na tobie.
Ale kocham męża i rodzinę.
Kiedy wrócę, nie będziemy się mogli widywać.
Wiem.
- W porządku? - Tak.
Przykro mi. Nie mam wyboru.
Nie martwcie się, wszystko będzie dobrze.
Co jest?
Zrobione.
Szefie, mogę...?
Z drogi.
Juan! Co się stało?
Ponoć zapalił się tłuszcz w kuchni.
Możesz się obijać po pracy, dupku!
Gaś ten pożar!
- Zgaś go! - Tak jest.
Gówno prawda. To żaden cholerny przypadek.
To ten skurwiel z Guadalajary.
Wrócił.
Słyszałeś, co zrobił z rodziną Palmy?
Tak.
Jasne.
Do zobaczenia.
Myślałam, że to od królika.
Od królika?
Króliki nie składają jajek.
Może je jedzą.
Spójrz, ma kropki...
Zobacz, mamo, co znalazłam.
Idź do pokoju i zamknij drzwi.
Słuchaj mamy.
Co jest?
Zrobiłeś to?
- O co pytasz? - Wiesz o co.
Nie wiem.
O Guadalupę Palmę
i jej dzieci.
Uwierz mi, nie chcesz odbywać tej rozmowy.
- Chcę. - Nie rób tak.
- Zabiłeś rodzinę Guera? - Zamknij się.
Nie zamknę się! Odpowiedz!
Zabiłeś ich?
Muszą się mnie bać.
Moi podwładni muszą znać mores.
Jesteś gorszy niż myślałam.
Była szansa i skorzystałem z niej.
Tym się zajmuję.
Kiedyś byłeś dobry.
Zanim zacząłeś kłamać, rżnąć dziwki,
zdradzać przyjaciół...
Rafę! Neto!
To część tego, co robię.
Inaczej nie byłoby tego domu,
- ani biżuterii. - Nie prosiłam o to.
Nie musiałaś, prawda?
Zabiłeś dzieci Guera Palmy.
Pieprzyć jebanego Guera Palmę.
Idź sobie. Wynoś się w cholerę.
Wsiadaj do bryki i jedź.
Nigdzie nie jadę. Chodź tu. Teraz się przeraziłaś?
Co z twoją rodziną?
Mamy pogadać o twoim ojcu?
- Nie porównuj się z nim. - Nie?
Zawsze chronił swoją rodzinę. Kochał nas.
Ty nic nie kochasz. Nie potrafisz. Jesteś, kurwa, zepsuty od środka.
Idź. Wynoś się stąd, i to już!
Nie. Jesteście moją rodziną. Zostaję.
Niby od kiedy zależy ci na rodzinie?
Wynoś się!
Zjeżdżaj! Natychmiast!
Wystarczy, odłóż to.
Jeśli wrócisz, zabiję cię. Przysięgam!
To szaleństwo.
Wyobrażasz sobie?
Félix chce nas przestraszyć.
I zrobił to.
Wezwał nas wszystkich na spotkanie.
Wszystkie plaze.
Po co?
Nie wiem.
Wyroluje nas.
Znowu.
Nie przestanie, póki będziemy dla niego pracować.
I tyle.
Wiem.
W takim razie co chcesz zrobić?
To Félix ma kokę, moja droga.
Co mogę zrobić?
A gdybyśmy mieli kogoś w Kolumbii?
Muszę powiedzieć, że jestem zaskoczony.
Skąd masz ten numer?
Co dokładnie mamy przedyskutować?
Kazałem Azulowi wezwać was tu, żebyśmy przedyskutowali, co dalej.
Od dziś
Federacja rozpocznie sprzedaż kokainy w USA.
Wkrótce całkowicie wypchniemy Kolumbijczyków z rynku.
A kasa, którą są nam winni?
Co z nią?
Tu chodzi o władzę.
Prawdziwą władzę po obu stronach granicy.
Ale kiedy zobaczymy kasę?
Zmiana systemu wymaga czasu.
Właśnie.
Właśnie, Francisco.
To trochę potrwa, musimy to przetrzymać.
Być cierpliwi.
Trzy miesiące, pół roku,
może nawet rok.
Kiedy to podjęliśmy decyzję o tej zmianie?
Nie podjęliśmy.
Sam ją podjąłem.
Słuchaj, stary,
to ja mam ochronę, towar, transport.
Nie miej złudzeń.
Jesteśmy wspólnikami,
ale wizja jest moja.
Więc pogłoski są prawdziwe.
To ty dałeś im cynk o Sylmarze.
Tak.
Ja.
Widzicie tylko to, co macie przed nosem.
Mnie chodzi o wykurzenie Kolumbijczyków z biznesu.
O kontrolę.
Mówię o przyszłości.
Na tym zebraniu chcę się przekonać, kto podziela moją wizję.
Kto się pisze, a kto nie.
Moja rodzina wycofuje się z Federacji.
Dobra.
W porządku. Powodzenia.
Tylko uważaj.
Ponoć w Tijuanie jest teraz... nieco niebezpiecznie.
Tijuana należy do rodziny Arellano Félix.
Nie zapominaj.
Sinaloa odpada.
Trzymam z Guzmánem.
Zatrzymujemy Sinaloę.
Palma wraca.
Pozmieniało się.
Nie, Azul. Nic się nie zmieniło.
Szczury zawsze pozostaną szczurami.
Spieprzaj stąd.
Pablo Acosta miał nieźle nasrane.
Ale miał rację co do paru rzeczy.
Cena robienia z tobą interesów jest zbyt wysoka.
Ja też odpadam.
Ja i Aguilar bierzemy Juárez.
Zmówiliście się, co?
Rozmawiałem z Cali.
Zagwarantowałem, że Meksyk może przerzucać ich kokę.
Ale muszą wybrać między nami a tobą.
Wybrali nas.
Przegrałeś, stary.
Ty teraz kierujesz Federacją?
Kto, ja? Nie.
Koniec z Federacją.
Każdy operuje osobno na własnym terytorium.
Tak będzie lepiej.
To koniec.
Jak długo?
Od kiedy planowałeś mnie zrobić w chuja?
Czekałem na właściwy moment.
Gdybym cię wykolegował sam,
ludzie by się zjeżyli.
A tak każdy ma swoją działkę.
Nie widzą we mnie zagrożenia.
Możesz uciec,
ale to nie ma znaczenia.
Nie osiągnąłbyś tego beze mnie.
Wiem.
Nie zapomniałem.
Dobra.
Pieprz się, Amado.
Miałeś jakiś dziwny telefon ze stolicy.
Masz wiadomość na biurku.
Kiedy przyszła?
Dziesięć minut temu.
Zajmiesz się raportami o otwartych sprawach?
Jasne.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Jak leci?
Co tu robisz?
Przyszedłem obejrzeć twój lokal. Niezły.
Co się dzieje?
Rozmawiałam z braćmi.
Powiedziałam im.
Zostajesz wykupiona.
Zapisałam kilka nieruchomości na twoje nazwisko,
a potem odkupiłam.
Kasa jest czysta.
A kwota szczodra.
Co to ma być?
Twoja działka.
Za odejście.
Koniec interesów w Tijuanie.
Nie odejdę z Tijuany.
Słuchaj,
moja rodzina opuściła Federację.
Tijuana jest nasza.
Będę teraz pracowała z braćmi.
Sprzedałaś im nasz interes?
Jak myślisz, jak byśmy skończyły?
Są pewne granice.
Nie ma.
Pieprz się.
Nie potrzebuję jałmużny od kobiety, którą uważałam za wspólniczkę.
W tym wszystkim...
nie chodziło tylko o kasę.
Nie rób niepotrzebnych trudności.
Kochana,
całe swoje pieprzone życie byłam trudna.
Miguel Ángel Félix Gallardo,
jesteś aresztowany.
W sejfie na górze jest pięć milionów, komendancie.
Nie jestem zainteresowany.
Więc to jest aresztowanie.
Jasne.
Lepiej wypadnie w mediach.
„Sprawiedliwości stało się zadość”.
Trzymaj gębę na kłódkę, to przeżyjesz.
To jedyne, co stolica może zaoferować.
Podajcie mi papierosy.
Ósmego kwietnia 1989 roku
Miguel Ángel Félix Gallardo został aresztowany w swoim domu
w Guadalajarze.
Najbardziej poszukiwany człowiek w kraju,
najpotężniejszy baron narkotykowy, jakiego znał Meksyk,
został aresztowany bez jednego strzału.
Po czterech miesiącach rządów nowego prezydenta Meksyku
było to bardzo potrzebne zwycięstwo, i to pod wieloma względami.
W tym samym czasie Kongres zastanawiał się,
czy poświadczyć, że Meksyk współpracuje w walce z narkotykami.
Trudno powiedzieć, czemu oceniał to największy ćpun świata,
ale to inna historia.
Zarówno meksykańskie jak i amerykańskie władze stwierdziły, że nie było związku
między aresztowaniem Félixa a głosowaniem nad poświadczeniem.
Jasne, że nie.
Ale poświadczenie pomogło uwiarygodnić nową umowę handlową,
którą negocjowano.
Oficjalna aprobata, dzięki której wielki biznes mógł więcej sprzedawać.
Ledwie wysechł atrament na nakazie aresztowania Félixa, gdy, a jakże,
przeszło poświadczenie co do Meksyku.
I w ten sposób...
UMOWA O WOLNYM HANDLU
...ostatnia przeszkoda w zawarciu umowy handlowej wszech czasów
została pokonana.
Gratulacje.
Co to, kurna, za zadyma?
System go zdradził.
Gówno prawda. To on go zbudował.
Naraził się partii.
I szefom plaz.
Tak.
To co teraz?
Zobaczymy.
Dzwonił do mnie zastępca dyrektora ze stolicy.
Ponoć prosiłeś, żebym się tu zjawił
i był przy aresztowaniu.
Ale przecież nie potrzebujesz pomocy.
Więc dlaczego?
Wszyscy lubią pozytywne nagłówki.
Po całej tej zadymie
chyba przyda ci się wygrana.
W tym fachu nie wiadomo, kiedy przyda się przyjaciel.
Nie jestem twoim pieprzonym przyjacielem.
Możesz być tego pewny.
Zobaczymy się jeszcze.
A owszem.
Operacja Leyenda była misją wymierzenia sprawiedliwości
za Kiki Camarenę i wszystkich innych, którzy padli ofiarą
plagi brutalnego przemytu narkotyków.
Dzisiaj, dzięki niestrudzonym wysiłkom DEA
i partnerów z meksykańskich organów ścigania,
możemy powiedzieć:
„zadanie wykonane”.
Gratulacje dla wszystkich.
Dobra robota.
Brawo.
Świetna robota.
Ted Kaye, Departament Stanu. To zaszczyt.
Poznaliśmy się już.
Dziękuję.
Jeszcze raz.
Wspaniała robota, agencie. Co ja mówię, wyjątkowa.
Nic tylko oprawić w ramki.
Wygrana to wygrana.
Ponoć pomogła ci pożegnać się z Sacramento.
Jestem teraz w El Paso.
Z powrotem w grze.
Masz sentyment do granicy, co?
Znam twojego szefa, Jaimego Kuykendalla.
Tak, wspominał, że się znacie.
Mogę o coś zapytać?
Jak się z tym czujesz?
Nie na tym polega ta praca.
Powodzenia w El Paso.
To wszystko.
Przesuń to do tyłu.
Zabierz stąd ciężarówkę.
Jakiś problem, kapitanie?
Opłaciłam komisariat do następnego miesiąca.
Nowe rozkazy.
To terytorium rodziny Arellano Félix,
a ciebie, kochana,
nie powinno tu być.
Zabierz ją.
Zrobione.
MIASTO MEKSYK
Nie wiem. Nie mogę się zdecydować.
Jak pan myśli?
Z takimi pięknymi nogami
jedne i drugie będę wyglądały
bardzo ładnie.
Dobrze, więc może obie pary.
Dlaczego nie?
Świetnie, dlaczego nie?
Przyniosę drugą parę.
Dziękuję.
Wszyscy wiemy, czemu tu jesteśmy.
Każdy biznes wymaga zrozumienia pomiędzy uczestnikami.
Jak się już ustaliliśmy...
zgromadzeni przy tym stole
będą prowadzili własne terytoria
niezależnie od siebie.
Benjamín Arellano Félix z rodziną – Tijuanę.
Ja,
Héctor Palma
i nasz młodszy wspólnik, Chapo Guzmán...
Sinaloę.
Juan Guerra i jego bratanek Juan Ábrego,
Zatokę.
Amado Carrillo Fuentes
i komendant Rafael Aguilar,
Juárez.
Panowie,
jeśli będziemy się wzajemnie szanować,
możemy wszyscy prosperować.
I tyle.
Zgadzamy się postawić na przyszłość i puścić przeszłość w niepamięć.
Zrozumiano?
- Zrozumiano. - Tak.
Guero, zrozumiałeś?
Wznieśmy więc toast...
za przyszłość
i za nasz biznes, by przetrwał wiele lat.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Joaquin...
rozejm, zgoda?
EL PASO TEKSAS
Pracujesz po godzinach.
Tak. Ty też.
Ty...
Zawsze czytasz na stojąco?
Kręgosłup mi dokucza.
Może następnym razem powinieneś uchylić okno.
Jasne.
Zaaklimatyzowałeś się?
Ostatnio dużo czytasz?
Tak, próbuję wykombinować, co dalej.
Ambitny cel.
Udało ci się?
Nie.
Jasne.
Gdyby to się zmieniło, daj mi znać.
Tak jest.
Do zobaczenia w poniedziałek.
- Tak jest. - Oszczędzaj kręgosłup.
Szefie?
Masz chody u meksykańskiego ministra bezpieczeństwa publicznego?
Muszę z kimś pogadać.
Wiesz, kim jestem?
Nie mam cholernego pojęcia.
Ale zgaduję po twoim jebanym akcencie.
Obiecałem sobie, że ci to kiedyś pokażę.
Miał rodzinę.
Tak.
To ten zamordowany agent?
To on, prawda?
Mówią, że był bestialsko torturowany.
Że podziurawili mu całe ciało
wiertarką. Zgadza się?
Jeśli sądzisz, że to przeze mnie zginął Camarena,
jesteś głupszy niż wyglądasz.
Według mnie sprzedali cię za pieprzoną umowę handlową.
Nie masz nic do stracenia.
Znasz nazwiska...
Słucham.
Jeśli będę chciał się zabić, użyję sznura.
Pewnie będę musiał...
zadowolić się tym, że posiedzisz tu do końca swoich dni.
Baw się dobrze.
Co się stało? Już wychodziłeś.
Dobra, dupku.
Powiedz...
co dalej z plazami, które kontrolowałeś?
Niczego nie kontrolowałem.
Mylisz mnie z kimś innym.
Ale słyszałem parę rzeczy.
Słyszałem, że plaze...
zostaną niezależnymi kartelami.
Będą pracować osobno.
Na początku...
nie będzie tak źle.
Przy odrobinie szczęścia, będą współpracować.
Ale z czasem...
każdy będzie chciał najlepsze trasy,
najlepszy produkt,
dostęp do największych szych w rządzie.
Wtedy zaczną się fajerwerki.
Tijuana się wzmocni.
A gdy skonsolidują władzę,
lepiej uważaj.
Wybuchnie wojna.
Z kim?
Z Sinaloą.
Sinaloa ma żołnierzy...
ale potrzebuje granicy.
A Tijuana
ma granicę.
Gdyby ci idioci się połączyli,
byliby niepowstrzymani, ale...
nie potrafią tego skapować.
Biorą wszystko zbyt osobiście.
Gdy te dwie plaze będą walczyć, Zatoka będzie się przyglądać.
Wzrastać w siłę,
a ci frajerzy słabnąć.
Wznoszę kielich
w toaście za prostą przyjemność zarabiania kupy kasy.
Wstańcie.
Wznieśmy toast.
Zdrowie.
Ale kluczem jest Juárez.
Gdy zostanie zawarta umowa handlowa,
Juárez będzie na tyle silne, by zmierzyć się z każdym.
Jeśli wykonają odpowiednie posunięcia...
Amado Carrillo Fuentes.
Zapamiętaj to imię, gringo.
Może zostać najpotężniejszym handlarzem narkotyków w kraju.
Chyba że ktoś z większymi jajami
wpakuje mu kulę w łeb.
Tak tylko mówię.
Rozpracowałeś całą tę grę...
ale i tak tu wylądowałeś.
Chciałem więcej.
Sinaloańczycy tacy już są.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Czego chcesz?
Znaczy,
on cię gówno obchodzi. Nie jest twoim kumplem...
a raczej nie był.
Narkotyki też masz w dupie. To co tu robisz?
Może po prostu lubię wsadzać dupków do paki.
Czyżby?
Myślę...
że lubisz mieszać i krzywdzić ludzi, jak większość w twoim kraju.
Co?
To ci się nie spodobało?
Oczekiwałeś czegoś innego?
Cóż, masz przesrane.
Rozpoczęło się szaleństwo...
i nikt go nie zatrzyma.
Beze mnie
nikt go nie powstrzyma.
DEA powinna mi była dać odznakę.
Będziecie tonąć w krwi...
w chaosie.
Zobaczycie, co się dzieje, gdy klatka się otwiera
i wszystkie bestie uciekają.
Jeszcze za mną zatęsknicie.
Napisy: Małgorzata Hickey